Wielkieś mi uczynił pustki w podwórzu moim,
Mój drogi Asie, tym zniknieniem swoim!
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką psią duszą tak wiele ubyło.
Tyś za wszytki szczekał, za wszytki śpiewał,
Wszytkiś w podwórzu kąciki zawżdy pobiegał.
Nie dopuściłeś nigdy nam się frasować
Ani Gospodarzowi myśleniem zbytnim głowy psować,
To tego, to owego wdzięcznie podgryzając
I onym swym uciesznym warczeniem zabawiając.
Teraz wszytko umilkło, szczere pustki w wokół,
Nie masz zabawki, nie masz rozśmiać się nikomu.
Z każdego kąta żałość człowieka ujmuje,
A serce swej pociechy darmo upatruje.
Ku Pamięci Asa - przyjaciela dzieci - który zginął tragicznie na polu pod kołami traktora.
Postanowiłam pisać - jak w tytule - o urokach życia na wsi. Tak było... a jak będzie? Ponad rok temu musiałam z normalnego człowieka przeobrazić się w bezglutenowca. i teraz będzie o tym jak sobie radzę.
Bezglutenowa Wioseczka
czwartek, 3 grudnia 2015
niedziela, 8 listopada 2015
Technika i muflony
Zainstalowałam sobie na moim mądrym telefonie aplikację Blogger i życie stało się prostsze ☺Może będę więcej pisać 😜kto wie jak to może się skończyć.
A tak w ogóle to chciałam tez powiedzieć że dziś po naszej Wioseczce spacerowały Muflony. Może komuś uciekły, bo w naturalnych warunkach to chyba nie występują na naszym terenie (woj Kuj-pom. Powiat Inowrocław) także jeśli ktoś poszukuje to niniejszym informuję ze dziś były u nas. Pozdrawiam. Zdjęcia na moim fanpage na FB.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



